Projecten - gerealiseerde projecten

feb 14, 2011

Denktank "Een stap verder".

Gezocht: blinden en slechtzienden die willen meepraten – denken over het zetten van “een stap verder” in het emancipatieproces van mensen met een visuele beperking. Wie durft de uitdaging aan?

 

De groep blinden en zeer slechtzienden is in Nederland gelukkig niet groot, De groep is zeer divers en velen ondervinden naast hun visusproblemen ook nog andere beperkingen waardoor zij vaak in grote mate aangewezen zijn op steun en hulp vanuit familie en instanties.

Er is ook een groep die weliswaar beperkt wordt door het niet of zeer slecht zien maar die desondanks goed in staat is om een eigen zelfstandig leven te leiden. Ook deze groep is divers, hoog opgeleid, lager opgeleid, man, vrouw, homo, hetero van Nederlandse afkomst  of met een andere culturele achtergrond, oud jong, links of rechts denkend enz. 

De maatschappij in het klein ! 

Ondanks het feit dat deze niet of zeer slechtzienden gewoon mee draaien in die samenleving ondervinden zij toch specifieke problemen en ervaren hindernissen die vaak geheel onnodig zijn. Om te beginnen al de ontoegankelijkheid van veel zaken, zoals de openbare ruimte en bijvoorbeeld websites. Daar wordt nog lang niet genoeg aan gedaan maar de ontwikkelingen gaan wel de goede kant op. We doelen hier meer op de volgende fase. De laatste stap naar werkelijke acceptatie en naar volwaardig en als volwaardig persoon mee kunnen doen in de ziende samenleving.

Om op dit vlak veranderingsprocessen tot stand te brengen moeten we eerst inventariseren wat er dan zoal nog zou moeten veranderen en om dat te doen moeten we ook kijken naar onze eigen opstelling in de samenleving.

Met name degenen die met een visusprobleem zijn geboren of hier heel jong mee te maken kregen stammen uit een cultuur van anders zijn, anders benaderd worden, veel relaties die naast alle normale aspecten ook doorweven waren/zijn met het hulpverleningsaspect. Afhankelijkheid die als het ware in elke relatie ingebakken zit en die consequenties heeft voor die relatie.

Opgroeien op een school voor blinden en slechtzienden en binnen instituten. Wat doet dat met je en wat is de invloed daarvan op je ontwikkeling !

Degenen die later blind of slecht ziende werden zullen veranderingen in hun relaties ervaren in dezelfde zin. Van een groot deel van de goedzienden in onze omgeving ervaren wij toch vaak een luchtbel van goedhartigheid en hulpvaardigheid waar we in leven en waar we ons misschien ook wel eens lekker in weg laten zakken. De ziende omgeving verwacht minder van ons dan van goedzienden en dus gaan we ook minder eisen aan onszelf stellen.

De dankbaarheid die in return natuurlijk van ons wordt verwacht ligt altijd vlak om de hoek op de loer maar......als we teveel gebruik maken van die uitzonderingspositie roepen we dat dan ook niet zelf een beetje op ?

We willen net als iedereen gezien worden zoals we zijn en als wie we zijn. Liefst in één oogopslag zoals ook zienden elkaar meteen balloteren en weten met wie ze contact willen zoeken en met wie niet. We willen mensen tegen komen die ons liggen en waar we iets mee kunnen delen. Ziende of niet ziende. 

De verbinding met andere blinden en slechtzienden ligt uitsluitend op het gebied van een gedeelde praktische beperking. We moeten daar beslist ook solidair zijn en voor elkaar opkomen maar......de strijd om de dagelijkse praktische beperkingen op te heffen is voor velen van ons iets waar we al een modus voor hebben gevonden in ons eigen leven en dan wil je verder !

Wij zoeken mensen die zo’n stap verder willen zetten. Mensen die kritisch willen kijken naar hun eigen functioneren en naar de invloed die het visueel beperkt zijn op ze heeft in de wijze waarop zij zich als persoon ontwikkelen en existeren.

Een emancipatie beweging zoals we hebben gezien bij vele andere groepen in de samenleving die op achterstand stonden. De vrouwenbeweging bijvoorbeeld pakte ook niet alleen de wetgeving en de voorzieningen aan maar sprak vooral heel veel over rolpatronen, over macht en onmacht en over gelijkwaardigheid in relaties.

Zowel mannen als vrouwen moesten hun opstelling veranderen ! Veranderingen moeten altijd door de groep die op achterstand staat worden afgedwongen.

 Wat vinden wij dat wij als blinden en slechtzienden gewoon niet anders willen doen, waar willen we ons niet aanpassen aan zienden ! Wat willen we dat zienden anders gaan doen en hebben we een terechte claim op dit gebied. 

Blind and proud ! In navolging van vele andere emancipatiebewegingen willen we gaan kijken naar onze eigen emancipatie. Hoe kunnen we die bewerkstelliggen, wat is daarvoor nodig en hoe moet het denken over mensen met in dit geval een visuele beperking veranderen en hoe moet het geinternaliseerde blind zijn, een model dat ons vaak vanaf geboorte is aangereikt door zienden, veranderen. 

We willen starten met een praatgroep waarin we door de leden van de praatgroep aangereikte thema's uitspitten en parallellen zoeken met andere bewegingen uit de westerse samenleving. Inhoudelijke stukken hierover lezen en kijken waar wij ons voordeel mee kunnen doen.

Het debat daarover leggen we vast eventueel voor latere publicatie doeleinden. Een bewustwordingsproces voor ons zelf en in het verlengde daarvan voor de samenleving. Met de uitkomsten van dit proces ontstaan dan misschien ook acties richting die samenleving. Van publicaties tot aanschuiven bij belangenorganisaties en dergelijke. Gesprekken met de politiek en beleidsvoorstellen.

Echter dit is van latere zorg.

We zoeken dus naar mensen die een redelijk tot goed opleidingsniveau hebben dan wel zich dat niveau hebben eigen gemaakt. Die interesse hebben in maatschappelijke  en politieke ontwikkelingen en thema's. Die net als wij voelen dat er nog een wereld te winnen  is voor de blinden en slechtzienden in hun functioneren in de ziende samenleving en die in staat zijn om daarbij kritisch naar zichzelf te kijken. We willen niet gaan opsommen wat er allemaal in de samenleving niet deugt voor ons. Dat weten we al. We willen een nieuwe kijk op mensen met een beperking ontwikkelen. Te beginnen met een kijk op ons zelf Daaruit vloeit de kijk die we van anderen verwachten vanzelf voort !

Concreet: Tijdens de vier bijeenkomsten van deze praatgroep zou telkens een ander thema centraal kunnen staan. Tijdens de eerste bijeenkomst kan in de groep worden bepaald wat de thema’s van de overige drie bijeenkomsten zouden kunnen zijn. Elke bijeenkomst kan door 1 of 2 personen worden voorbereid. Thema’s zouden bijvoorbeeld kunnen zijn:

1.  Wat kunnen wij leren van andere emancipatiebewegingen uit het verleden?

2.  Hoe doorbreek je de spanning tussen functioneel en relationeel als het gaat om relaties met goedzienden?

3.  Voordelen van gepemperd worden; spanning tussen willen emanciperen en voordelen willen genieten van onze beperking

4.  Kunnen wij als groep een vuist maken; hebben wij macht?

 Heb je interesse of wil je meer weten neem dan contact op met:

 Erwin Young

 Tel. 06 23092050  of 020 4273849

 Mail: E.Young@profor.nl